Wacław Boratyński – malarz, ur. w 1908r. w Ryglicach, zginął w 1939 r. we Lwowie. Talent W. Boratyńskiego został zauważony przez ks. Pobisa – rygliczanina, członka Kongregacji Oratorium św. Filipa Mateusza na św. Górze pod Gostyniem, który sprawował nad nim swoją opiekę. Po ukończeniu gimnazjum i krótkim pobycie w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, a następnie w Krakowskiej Szkole Przemysłu Artystycznego, zetknął się ze sztuką i filozofią Stanisława Szukalskiego.

W 1929r. zwolennicy sztuki Szukalskiego utworzyli grupę pod nazwą Szczep Herbu Rogate Serce. Wacław został prezesem grupy i przyjął przydomek „Pracowity z Ryglic”. Pod wpływem Szukalskiego Boratyński wypracował własny styl w technice i rysunku.

Do cenniejszych prac artysty z tego okresu należy: „Tryptyk Cecora”, „Batory”, „Władysław Warneńczyk”, „Heretyk”, „Pierwszy i ostatni z rodu”. Swoje dzieła wystawiał w Krakowie, Katowicach, Warszawie, Poznaniu, Łodzi, Lwowie, Zakopanem, Bydgoszczy oraz dwukrotnie w 1933 i 1939 w Chicago. Boratyński dużo czasu poświęcał plastyce użytkowej, polichromii, projektowaniu znaczków i kart pocztowych. Uznanie przyniosły mu ilustracje i projekty okładek do książek. Największe uznanie zyskał Wacław Boratyński w konkursie ogłoszonym przez Ministerstwo Poczty i Telegrafu na projekt znaczków pocztowych z okazji 20 rocznicy niepodległości. Zginął w 1939r. we Lwowie mając zaledwie 31 lat.